วันจันทร์ที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2562

นางสาวสุดา สุดาวรรณ์ งานครั้งที่1

วิเคราะห์บทความ “เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง”
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เทคโนโลยีกับการเรียนการสอน

              บทความเรื่องเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง เป็นบทความมีวัตถุประสงค์ในการศึกษาความหมาย องค์ประกอบ ขั้นตอนของการเรียนรู้สู่การการเปลี่ยนแปลงและศึกษาเทคโนโลยีที่สามารถสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง เพื่อที่จะนำมาใช้ในการพัฒนากระบวนการจัดการเรียนการสอนของผู้สอนให้เหมาะสมกับศึกษาเรียนรู้ของผู้เรียนให้พร้อมที่จะสามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ ที่เน้นการเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองและลงมือปฏิบัติจริง โดยที่ผู้สอนมีหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาออกแบบรูปแบบการสอนที่มีการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศที่มีอยู่อย่างหลากหลายมาเป็นเครื่องมือประกอบการสอน เพื่อให้ผู้เรียนมีทักษะความรู้ความสามารถพร้อมรับกับความเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ศตวรรษที่21  ในอนาคต ที่ก้าวเข้าสู่ยุคสังคมดิจิทัล ที่เทคโนโลยีและโซเชียลมีเดียนั้นเข้ามามีบทบาทสำคัญต่อการใช้ชีวิตของสังคมมนุษย์ จากการศึกษาทำให้ได้ข้อสรุปของวัตถุประสงค์ว่า การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงหมายถึงการเรียนรู้ที่ให้ตัวผู้เรียนนั้นนำเอาความเชื่อของตนเองออกมาวิเคราะห์ สังเคราะห์ สะท้อนย้อนคิดทบทวนจากประสบการณ์เพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงตนเอง      องค์ประกอบของการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงประกอบด้วยการใคร่ครวญในตนเองโดยอาศัยเหตุผล อารมณ์ ความรู้สึก ที่ช่วยให้ผู้เรียนเห็นกรอบอ้างอิงเดิมของตน และการสนทนาเชิงวิพากษ์โดยการพูดคุย   แลกเปลี่ยนระหว่างบุคคลจนนำไปสู่การตัดสินใจที่ดีที่สุด
                    ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เทคโนโลยีกับการเรียนการสอน
             ขั้นตอนและเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่สามารถสนับสนุนการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงนั้นสรุปได้เป็น10ขั้นตอนคือ 1)ให้ผู้เรียนได้เผชิญกับวิกฤติการณ์   ที่ไม่เป็นตามมุมมองเดิมของตนผู้สอนสามารถใช้วิดีโอ,podcast,Youtubeและบล็อกมาเป็นเครื่องมือในการสนับสนุนการสอนได้ 2)ให้ผู้เรียนกลับมาสำรวจอารมณ์ความรู้สึกตนเองผ่านทางบล็อก,แชท,ทวิตเตอร์และการสื่อสารทางเสี่ยงผ่านอินเทอร์เนต 3)ให้ผู้เรียนประเมินมุมมองความเชื่อเดิมของตนอย่างจริงจังโดยการอภิปรายกลุ่มผ่านเว็บ,การตั้งกระทู้และกระดานข่าว 4)ให้ผู้เรียนเปิดใจยอมรับการเปลี่ยนแปลงโดยใช้เหตุผลและการพูดคุยแลกเปลี่ยนเกี่ยวกับความไม่พอใจในตนเองโดยใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์:facebook,Wiki,Linked in 5)ให้ผู้เรียนได้ค้นหาทางเลือกใหม่  การกระทำใหม่ๆให้กับตนเองโดยการตั้งกระทู้,ค้นหาทางอินเทอร์เนต,Schedule,calendar 6)ให้ผู้เรียนได้วางแผนการกระทำใหม่ที่จะเกิดขึ้นต่อไปในอนาคตโดยการเรียนรู้ออนไลน์,LMS,Sakai 7)ให้ผู้เรียนได้ศึกษาหาความรู้ที่จะนำไปใช้ในการเปลี่ยนแปลงตนเองตามที่ได้วางแผนไว้โดยใช้เกมสถานการณ์จำลอง:second life 8)ให้ผู้เรียน ลองปฏิบัติตนในบทบาทใหม่ตามที่ตนวางแผนไว้เป็นครั้งคราวโดยการนำเสนอผลงาน:slide share,vertical portal  9)ให้ผู้เรียนเพิ่มความสามารถและความเชื่อมั่นให้กับบทบาทใหม่ของตนเองโดย Tutorial video,การออกแบบและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์:Moodle 10)ให้เรียนบูรณาการและผนวกจนเป็นวิถีชีวิตตามมุมมองใหม่ของตนเองอย่างแท้จริงโดยเล่าเรื่องด้วยสื่อดิจิทัล:flikr 
                   รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
              จากการที่ได้วิเคราะห์บทความนี้แล้วมีความเห็นว่าเห็นด้วยกับบทความนี้และคิดว่าเนื้อหาของบทความนี้เป็นประโยชน์อย่างมากต่อผู้สอนที่จะต้องมีหน้าที่ให้ความรู้แก่ผู้เรียนในศตวรรษที่21 ที่ถึงแม้ว่าในอนาคตจะมีการเปลี่ยนแปลงพัฒนาทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศไปมากเพียงใดผู้สอนก็จะสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบการการจัดการเรียนการสอนของตนเองให้แก่ผู้เรียนได้อย่างเหมาะสมและสามารถนำเอาโซเชียลมีเดียที่เคยเป็นปัญหาต่อการเรียนมาบูรณาการให้เกิดประโยชน์ต่อการแสวงหาความรู้ของผู้เรียนได้มากที่สุด และผลที่ตามมาคือผู้เรียนที่ได้เป็นผู้เรียนที่มีคุณภาพ เข้าใจในบทบาทของตนเองอย่างแท้จริง พร้อมรับมือและแก้ไขปัญหากับทุกๆความเปลี่ยนแปลงที่สามารถเกิดขึ้นได้เสมอได้ด้วยตนเอง เพราะในการพัฒนาบุคคลนั้นผู้ที่มีหน้าที่พัฒนาต้องเป็นผู้ที่มีความพร้อมในทุกด้านเพื่อที่จะสามารถช่วยเหลือในการแนะแนวทางเลือกให้แก่ผู้เรียนหรือผู้รับการพัฒนาได้อย่างสมบูรณ์แบบ หากผู้สอนไม่มีความสามารถในการับมือกับความเปลี่ยนแปลงและยังไม่มีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อพัฒนารูปแบบการสอนของตนเองก็จะส่งผลไปถึงผู้เรียนที่จะไม่ได้รับประโยชน์จากการเรียนได้เท่าที่ควรและอาจส่งผลถึงอนาคตในการใช้ชีวิตในยุคที่ต้องมีการแข่งขันทางความคิด หรือกล่าวได้อีกประการว่าหากผู้สอนยังคงสอนในรูปแบบเดิมแม้ว่าโลกจะพัฒนาไปไกลเพียงใดผู้เรียนก็จะรับรู้ได้ความรู้เดิมๆที่อาจจะไม่สามารถใช้ปฏิบัติได้จริงในการดำเนินชีวิตในโลกยุคอนาคต